OSP w Mszanie Dolnej została utworzona 15 lutego1878 roku pod nazwą Towarzystwo Straży Pożarnej (TSP). W zebraniu założycielskim brał udział przedstawiciel straży pożarnej z Limanowej, wójt gminy Mszana Dolna – Marcin Knapczyk, proboszcz mszańskiej parafii – ks. Wincenty Jankowski, naczelnik poczty w Mszanie Dolnej – Jan Solecki, członkowie rady gminnej oraz wielu starszych i młodszych obywateli. Do TSP zgłosiły się 32 osoby. Prezesem Towarzystwa został naczelnik poczty – Jan Solecki, naczelnikiem – Kazimierz Machaj, a skarbnikiem – wójt gminy Marcin Knapczyk. Działkę TSP nabyło 15 sierpnia 1895 roku. Zapał TSP i zrozumienie potrzeb strażackich było wśród radnych miasta i jego obywateli bardzo poważne. Przez zimę zebrano pieniądze na zakup sikawki ręcznej, wężów, drabiny, toporów i wozu. Przechowywano je w wozowni pod ratuszem miejskim w rynku, który był siedzibą urzędu gminnego. Posiadał też pomieszczenia na sklepy i gospodę. Sprzętu przybywało. Zaczęto myśleć o budowie remizy i domu.
   Od samego początku istnienia TSP podbiło serca nie tylko mieszczan, ale i mieszkańców okolicznych wsi. Strażacy mszańscy dysponujący jedynie zaprzęgami konnymi, gorliwie i ofiarnie spieszyli na ratunek w razie pożaru. Dlatego ludność chętnie ofiarowywała pieniądze na potrzeby straży. Latem TSP urządzało zabawy i festyny, a zimą organizowano zespoły kolędnicze i zgodnie z tradycją chodziły po kolędzie. Zespoły te dostarczały rozrywki kulturalnej w formie inscenizacji jasełkowych. Przy dużym nakładzie wysiłków zarządu i członków towarzystwa oraz przy zrozumieniu i poparciu finansowym społeczeństwa w 1900 roku remiza strażacka była gotowa. Umieszczono tam trzy wozy strażackie na zaprzęg konny, wyposażone w drabiny, osęki oraz sikawki strażackie uruchamiane za pomocą rąk.
   Gdy remiza strażacka była już gotowa zaczęto myśleć o utworzeniu orkiestry strażackiej. W 1902 roku kupiono instrumenty i zaczęto ćwiczyć. Pierwszym nauczycielem był organista Gałuszka. W 1903 roku orkiestra grała już poprawnie. Początkowo była to kapela smyczkowa (skrzypce i basy). Pod koniec XIX w. dodano klarnet i bęben.
   Po 25 latach działalności TSP posiadało własną siedzibę, dostateczny sprzęt ratunkowy, wyróżniające, na wzór wojskowy umundurowanie, własną orkiestrę i miała własny reprezentacyjny sztandar.
   Zmiana zarządu nastąpiła w 1910 roku. Prezesem został naczelnik stacji kolejowej w Mszanie Dolnej – Mieczysław Niesiołowski, naczelnikiem korpusu strażackiego został Henryk Holzer, kierownik hali maszyn w tzw. Bukowej Fabryce Firmy Warhanka w Mszanie Dolnej
    W czasie pierwszej wojny światowej większość strażaków została wcielona do wojska. Wojsko zajęło też remizę na kwatery wojskowe dla szwadronu kawalerii węgierskiej. Salę remizy zamieniono na stajnię dla koni. W czasie pierwszej wojny światowej zginęło 34 mężczyzn, wśród nich wielu członków straży pożarnej. Uczczono ich pamięć platerową posrebrzaną tablicą, która jest wmurowana w przednią ścianę budynku gminnego (obecnie Urzędu Miasta)
   Zaczęto od nowa organizować orkiestrę. Starsi uczyli młodszych. Potem naukę gry przejął były dyrygent orkiestry wojskowej Franciszek Kotarba.
   W dwudziestoleciu międzywojennym w straży przeprowadzono nowy werbunek i przystąpiono do remontu remizy. Wybudowano drewnianą wspinalnię do ćwiczeń sprawnościowych i do suszenia węży.
   W 1921 roku prezesem straży został Franciszek Frasia a naczelnikiem – Andrzej Pachołek.
   W 1921 roku został zorganizowany w Warszawie Związek straży Pożarnych, staraniem którego, ujednolicono nazwę ogniw strażackich. Powstała Ochotnicza Straż Pożarna. Ujednolicono też umundurowanie.
   W 1924 r naczelnikiem został Jan Świętalski, a w 1926r. Prezesem – Jan Czapliński, który brał udział w gaszeniu pożaru w tzw. Bukowej Fabryce wraz z kolegą Michałem Rola – Żymierskim, późniejszym Marszałkiem Polski.
   W 1929 r. Prezesem został Franciszek Dubowy, naczelnikiem – Jan Świętalski, zastępcą – Stanisław Dobrowolski, sekretarzem Stanisław Mitana. W lipcu 1934 roku strażacy brali udział w akcji powodziowej. Dzięki nim udało się uniknąć wypadków śmiertelnych i uratować zagrożone domy przed zabraniem ich przez wezbrane wody rzek otaczających Mszanę.
   Okres drugiej wojny światowej był bardzo trudny dla strażaków. Z powodu szykan Niemców i ówczesnego burmistrza Władysława Gelba organizacja strażacka musiała zejść do podziemia. Wyzwolenie Mszany Dolnej nastąpiło 27 stycznia 1945 r. Niemcy wycofując się spalili osiedle na,,Zrąbkach” i domy przy ul. Krakowskiej, wysadzili pompę wodną przy stacji kolejowej. Zniszczenia przerwała Armia Radziecka wkraczająca równocześnie od strony Kasinki Małej, Kasiny Wielkiej i Łostówki. Po wojnie remiza wymagała remontu. Sprzęt został skradziony, zniszczony lub zużyty. Gdy udało się zwerbować strażaków i ściągnięto do remizy wszystko, co ocalało, 2 grudnia 1945 r. zwołano Walne Zebranie i wybrano nowy zarząd. Prezesem został Jan Krupiński, naczelnikiem – Stanisław Dobrowolski, skarbnikiem – Wojciech Marek, sekretarzem – Stanisław Mitana. Na członków zarządu wybrano Stefana Olajosego, Tadeusza Pindelę i Stanisława Kozickiego. Z inicjatywy J. Krupińskiego zakupiono samochód, który wykorzystywano też do przewozu chorych do szpitala za niewielką opłatą.
   W 1952 r. Zamiast zarządu powstały komendy OSP. Komendantem został Władysław Znachowski, zastępcą – Jan Kozicki, sekretarzem nadal Stanisław Mitana.
   Podjęto się budowy wieży. Wykonał ją Wincenty Aksamit na 75 – lecie OSP. W 1953 r. było już 35 strażaków, a orkiestra dęta doszła do kompletu. Od 1956 r. w komendzie zachodziły duże zmiany personalne. 24 kwietnia 1969 r.podjęto zamiar przebudowy budynku remizy. O wszystkim, co działo się na budowie informowano mieszkańców przez radiowęzeł opracowany przez Stanisława Szyllera, a każda złotówka, dniówka, furka materiału wpisana była do Księgi Pamiątkowej. W 1972 r. otrzymano dotację ze Skarbu Państwa. 20 października 1970 r. oddano do użytku Dom Strażaka. Wręczono też nowy sztandar i przekazano nowy wóz bojowy. Straż posiadała już 2 samochody bojowe Star z autopompą, i motopompą, Żuka z wyposażeniem bojowym, Żuka gospodarczego ( węże), Nysę towarowo – osobową, 4 aparaty powietrzne wraz z butlami, 1 radiotelefon samochodowy, 2 radiotelefony nasobne, oraz pełne uzbrojenie osobiste i sprzęt niezbędny do akcji ratunkowej. Strażaków było 42. W tym też czasie orkiestra wyćwiczona przez dyrygenta Wojciecha Jamroza zaczęła odnosić sukcesy.
W 1978 r. OSP obchodziła swoje 100 – lecie. Dla upamiętnienia tego faktu na murach wieży znajduje się tablica pamiątkowa.
   Od tamtego czasu straż stopniowo otrzymywała nowy sprzęt. Zmotoryzowana obecnie straż pożarna, wyposażona w nowoczesny sprzęt bojowy, zdolna jest sprostać każdemu zadaniu. Ostatnio dostała nowoczesny wóz bojowy w ramach programu ,,Samochody ratownicze dla jednostek OSP z KSRG”. Specjalistyczne urządzenia do ratownictwa techniczno-chemiczno-ekologicznego umieszczone są na podwoziu iveco. Każdy z nich wyposażony jest w zestaw narzędzi hydraulicznych, wciągarkę elektryczną, szybkie natarcie i zbiornik na płyn gaśniczy o pojemności tysiąca litrów, a ponadto ABS. Fundusze pochodziły z budżetu wojewódzkiego i pieniędzy samorządów gmin.

Obecny zarząd:
Prezes: Stanisław Antosz                       Wiceprezes – naczelnik: Paweł Łabuz
Wiceprezes: Piotr Rataj                          Z-ca naczelnika: Andrzej Aleksandrowicz
Sekretarz: Radosław Rusnarczyk                   Skarbnik: Zbigniew Rataj
Kronikarz: Lidia Kasprzyk                              Gospodarz: Marian Kasprzyk
Członek zarządu: Mieczysław Dorczak

                          

Opracowano na podstawie broszury pt. Ochotnicza Straż Pożarna w Mszanie Dolnej" w stulecie społecznej działalności, autorstwa Piotra Kaleciaka przy współpracy Stanisława Mitany.

   katalogów i stron zaprzyjaźnionych